Gaat Anneke na haar vrijlating terug naar Dordrecht?
Nee.  Hoezeer ze zich inmiddels ook met haar moeder verbonden voelt, terug wil ze niet. Dordt kent haar te goed. Ze besluit na vrijlating de anonimiteit van de grote stad op te zoeken.

In Amsterdam vindt ze vlot werk. Eerst als inpakster in een fabriek, vervolgens achter het buffet van een broodjeszaak in de Dapperstraat.
De cafetaria behoort toe aan Marcel Lüske, ooit begonnen als marktkoopman, net als zijn broers Charles en Bertus, met wie hij inmiddels een reeks van horecapanden bezit. Daaronder een gokhuis op de hoek van Dapperstraat en Wijttenbachstraat.
Het personeel verdient vanwege de fooien aardig wat meer dan iemand die broodjes smeert. Als Anneke de kans krijgt over te stappen aarzelt ze geen moment.

Lüske
**Het Parool, 1 februari 1984.

Illegaal
Het gokhuis is weliswaar illegaal, maar och, illegaal is een relatief begrip. Zeker in Amsterdam, zeker begin jaren tachtig.
Er zijn tal van gokhallen die hun deuren wijd openzetten. De politie weet ervan, treedt zo nu en dan op, maar laat ook veel gebeuren. Want, zo zegt verantwoordelijk hoofdinspecteur Henny Elout in maart ’82 tegen de verslaggever van Het Parool:

Er gaat te veel werk in zitten en
justitie doet er niets mee. Het mag
niet nee, we geven er alleen niet de
hoogste prioriteit aan’.

Het heroïneprobleem, zo maakt Elout duidelijk, is heel wat urgenter.

Rudi Koopmans
De broers Lüske zijn bekend en berucht in de stad. Zeker de oudste, Bertus. Hij baant zich zonder scrupules een weg door de wereld van het vastgoed. De ADM-werf, de Lucky Luyk: met de hoofdstedelijke krakers vecht hij heuse oorlogen uit.
Deze ‘Bertus Bulldozer’ wordt vaste gast in de Quote top-500. De multimiljonair gaat om met goed én met fout, zware jongens incluis. Zijn naam zal later opduiken in onderzoeken en boeken, op de Endstra- tapes en in verhalen, vele verhalen.
Vijanden zijn er uiteraard ook genoeg. Daarom speelt goede vriend en oud-bokskampioen Rudi Koopmans vaak, maar niet continue voor bodyguard.

Lüske
**De Telegraaf, 17 augustus 2013.

Als Lüske in de nacht van 16 op 17 augustus 2003 na restaurantbezoek naar zijn auto wandelt, wordt hij voor de ogen van zijn vrouw en dochter geliquideerd. De moord is tot de dag van vandaag niet opgehelderd.                       

‘Door zijn apparaatje’
Ook Annekes baas Marcel en diens broer Charles duiken op in de krantenkolommen. Dat gebeurt in november 1982 nadat een bezoeker van hun gokhuis de boel dagenlang heeft bedonderd. Hij pikt 50.000 gulden mee.
Na langdurig onderzoek stelt de politie vast dat de Griek pokerkaarten merkte met een vloeistof die alleen hijzelf kon zien. De bedrieger had daarvoor speciale lenzen ingezet.

Lüske
**Het Parool, 1 september 1983.

De gebroeders Lüske wachten die uitkomst niet af. Zo gauw ze lucht krijgen van vals spel, nemen ze de Griek mee naar het Sonesta-hotel, waar een deel van de winst in de kluisruimte ligt. Als hij om hulp roept, gebruikt Charles zijn pistool.
‘Twee keer in de buik geraakt’, bericht de krant daags daarop. Een politieagent heeft het toch echt wat duidelijker proberen aan te geven. Twee kogels ‘door zijn apparaatje’. Schutter Charles Lüske moet negen maanden zitten.

Pokertafel
Marcel zal later op een heel andere manier in het nieuws komen. Met de zonnebril steevast omgekeerd op het voorhoofd wordt hij een grootverdiener aan de internationale pokertafels.
Al in de tijd dat Anneke in zijn broodjeszaak staat, is dezelfde Marcel voor haar meer dan alleen een werkgever geworden. Hij heeft naast Bertus en Charles nog een broer. En die valt in de smaak bij de Dordtse.

 

Volgende keer: De hoofdprijs

 

 

**Het volledige feuilleton (tot nu toe) lezen?
Ga daarvoor naar de homepage en klik bovenaan op: Het lijk met de rode sok.
Lees hier vast de inleiding.