Desi en de dekens

  Vertrouwde berichten uit Suriname. Desi is weer bezig. De rechtsstaat is in gevaar. Ja en? Ik heb een tijdje terug de coups vast op een rij gezet. Daar kan ik een A4-tje mee vullen. Op elke regel een andere coup dan wel plannen daarvoor. De bekendste is natuurlijk die van Desi zelf. Op 25 februari 1980. Daar heeft hij trouwens wél direct amnestie

De Onderbroekbuurman

  Ik ben niet van gluren naar de overburen. Maar sinds kort wordt mij een voorstelling opgedrongen. Heb een overbuurman die het behaagt om mij, mogelijk ook anderen, alle kleuren van zijn onderbroeken te laten zien. Op een enkel moment gaan zelfs die katoentjes nog uit. Dan weet je zeker dat het in juni bij hem binnen niet vriest. In

Koekange

  Ik had nog nooit van het dorp gehoord. Dat ligt aan mij. Want in 2013 nog was het op de kaart gezet door het NK grasmaaierracen. Koekange. Nabij Meppel. Voor wandelaar en historicus: aan het Westerborkpad. 2390 inwoners, aldus Wikipedia. Kan er intussen zomaar eentje meer zijn. Later deze week mag ik er naar toe. Tijdens de jaarlijkse feestweek nog wel. Dat is toeval

Lekker Molukkertje beuken

  Ik had nog nooit van hem gehoord. De Zwarte Mulder. Nou is hij, zover ik weet, ook altijd buiten mijn vizier gebleven. Hij woont of woonde in Oosterwolde, Fries turfdorp. Ander land. Daar is ook Halbe Zijlstra geboren. Dan weet je het wel. De Zwarte Mulder werkte in Veenhuizen. Commandant van de bewakers in de gevangenis aldaar. Mulder vanwege zijn achternaam, zwart vanwege

Een date met Judith

  Ze lonkte al even. Vanuit de Hofstad. Aldaar genoot Judith van een lange vakantie. In een omgeving die bij haar paste. Ze verbleef in een statig pand aan de Stadhouderslaan. Ambassadebuurt. De mail meldde eerder dat ze niet lang meer zou blijven. Nog in juni keert ze terug naar haar Belvedere in Wenen. Dus liet ik me verleiden. Benutte een van de laatste

Duindigt, kunst en oorlog

  Een paar weken geleden figureerde hier Dirk Duister. Zwerver te Dordrecht. Aldaar lens geschopt in 1971. Omdat hij Duits sprak. U herinnert zich wellicht ‘De dood van mijnheer Niemand’. Mijn introductie van Dirk ging vergezeld van beeld. Drie zwervers op een bankje. Dirk zat er niet bij. Het was een foto van een schilderij van K.J. Huineman. Enkele lezers stelden vragen over het

De lange rij na De Korte

  We wachtten samen op de bus. Hij even in de 70. Zat er al toen ik kwam aanlopen. In de Sint Jan geweest om de nieuwe bisschop welkom te heten. Daarna in het Bossche theater in de lange rij gestaan. Monseigneur De Korte de hand geschud. Ondanks degelijke stappers en dikke bruine sokken zere voeten gekregen. Ik had, op weg naar

Bambi, de poes en de duivel

  De pr-machine pruttelt nog na. Maar we zijn tenminste een beetje verlost. De Expositie is voorbij. Nou maar hopen dat de galm van gekkigheid versterft. Zodat ik op weg naar de Hema niet langer een bende selfie-malloten hoef weg te duwen. Jaarlijks komen er dik 14 miljoen buitenlanders naar Nederland. Als toerist. 100.000 van hen bezochten de voorbije maanden Den Bosch,

De 4e van de 5e

  Wees stil. Denk na. Over het verleden. Kijk vooruit. Bedenk hoe het beter kan. Voor een toekomst. Sta ook even stil. Bij jezelf. Wat jij kunt doen. 4 mei is de dag van overpeinzing. Beperk die niet. Herinner je het leed van ooit. Heb oog voor de pijn van nu. Maak plannen voor straks. Vanaf mijn bureaustoel kijk ik uit op een overweging. Jazeker, in het Duits. Ik heb haar

De dood van mijnheer Niemand

  De voorbije dagen een paar keer in Dordrecht geweest. Voor de reconstructie van een oude moordzaak. Ga ik niks over vertellen. Ben nog even bezig. In het Dordts archief kwam ik Dirk tegen. Dirk Duister. Niet in levenden lijve. Hij is niet meer. Met mijn onderzoek had hij ook niks van doen. Ik ontmoette hem geheel onverwachts op vergeeld krantenpapier. Daarna trof ik Duister