Vogel, vrij en vogelvrij

  Het ging over de doden. Het ging over vrijheid. Het ging over vogels. Voordrachten zijn interessant. Pianospel en zang al even boeiend. Maar het gaat om de stilte. Die is het mooist van al. Maurits Fondse zei het ook. Hij was pianist in Nationaal Monument Kamp Vught. Bij de Dodenherdenking. Naderhand zei Maurits: toen het stil was hoorde ik alleen de vogels, zo mooi, zo vrij. Je

Enge vrouwen

  Ik was in de verkeerde film terechtgekomen. Zo leek het althans. Toen ik het Vughtse theater binnenstapte, zag ik louter vrouwen. Nou vooruit, ook nog een man of drie. Het waren hordes, die vrouwen. In groepen gekomen. Van middelbare leeftijd. Luidruchtig. Toen de film begon, verstomde het geluid. In de zaal althans. The Girl on The Train. Sinds oktober vorig jaar in de Nederlandse bioscoop. In

De waarheid

  Was bij de vriendendag van Kamp Vught. Dag van persoonlijke verhalen. Over verdriet van toen, dat nog altijd wringt. Maar ook over moed, over leven en overleven. Mooiste zin daar gehoord: ‘De waarheid kwam in een gesloten enveloppe.’ Het mag ook met kapitalen. Want het ging over de voormalige krant. De Waarheid van de communisten, voor iedereen. Deel van het verhaal met de

Waggelende kont

  Ik heb het in de groep gegooid. Want zelf kwam ik er niet uit. Waarom mag een Turkse minister hier zijn sprookje niet vertellen? Dat die hele boel is geëscaleerd, snap ik intussen wel. Want Den Haag kakelt. En Ankara slaat wartaal uit. Zo moet het wel van kwaad tot erger vervallen. Sinds ik in Vught woon heb ik gelukkig een

Ziggo & Zooitje

  Akkefietje met Ziggo. Ik mocht geen klant worden. Wel vast een factuur gehad. Die was schappelijk: 0,00 euro. Ziggo had aanvankelijk bevestigd dat mijn tv-pakket afgelopen vrijdag zou worden geïnstalleerd. We bespraken vooraf een en ander per mail en, heel ouderwets, per telefoon. Ik wachten vrijdag. Nog langer wachten. Geen monteur. Dus maar eens gebeld. Rond een uur of vier liep de wachttijd bij

Dan maar een bordeel

  Heb een ander huis gekocht. Nou ja huis. Tweede etage, balkon. We noemen het appartement. Te Vught. Ik verraad even niet waar. Dan bestaat het risico op te veel aanloop. En wie weet zondig ik in dat geval. Ik mag in mijn appartement namelijk heel veel niet. Jawel, wonen is toegestaan. Stukjes tikken ook nog wel. Maar dat is het wel zo’n beetje. Mijn voorlopig koopcontract