De varkens van Hoyerswerda

  Nu hier plotseling dooie varkens aan de bomen groeien, moet ik aan Hoyerswerda denken. Aan de pijnlijke grimas van burgemeester Horst-Dieter Brähmig. Alleen al het kenteken van mijn auto geeft elders aanleiding tot afkeurend gemompel, vertelt hij. De beginletters zijn in Duitsland geografisch bepaald. HY draagt de geschiedenis met zich mee. Die daar, komt uit Hoyerswerda, je weet wel. Als

De Rechter en de kramp

  Of er niet een lach vanaf kan? Nee dus. Ik sleep me door dit leven. Moet u mij eens vertellen wat er zo leuk is, hier en nu. Oerwoudgeluiden? Donald Trump? Terreur? Een graatmagere Angelina Jolie? Dooie varkens in de bomen? Jheronimus Bosch? Een heel jaar lang? Maat-naaier Ard van der Steur? Maar toch, dinsdagochtend trilde mijn bovenlip. Ik erken het. Een ongewone kramp. In de hoek van

Bekentenis

  Ik kom meteen ter zake. Ja, ook ik heb gebruikt. Net zoals Ria, die van dat pilletje bij de ochtend-Brinta. Alleen benutte ik het donker van avond en nacht. Geloof me. Ik heb míjn medaille echt niet louter aan talent te danken. Wel aan hard werken en slikken. Net als Ria heb ik hem gekregen in Los Angeles, 1984. Ria slikte in

Ontwinden

  Jet Bussemaker wil ‘s avonds voor het slapengaan wel eens ontwinden. Dat bekende ze maandag in een kranteninterview. Ik kreeg er allerlei beelden bij. Ontwinden. Ook niet fijn voor Garth, dacht ik. Garth is haar echtgenoot. Weet ik sinds dat interview. Ik kende maar één Garth, een countryzanger. Garth Brooks, traan in de stem. Brooks past wel bij ontwinden. Maar die van Jet heet

Loos

  Ik stond bij de slijter met enkele flessen Pinot Noir al in mijn handen. Zoals wel vaker: te veel flessen, te weinig handen. Het was een gehannes dat plots bevroor. Want daar stapte de nieuwe Hertog van Brabant binnen. Ik zit niet zo goed in de adel, maar dit exemplaar herkende ik meteen. Een heerschap van toen. Van toen hij

De gek van Benin

  Jaren hoor je niks over het land. En dan ineens lijkt het de week van Benin. Met eerst een fors verhaal in NRC Handelsblad. Over gerommel met Nederlandse subsidiegelden. Miljoenenfraude. Het is inmiddels afgehandeld. Het brein van het corrupte netwerk is weggestuurd. Niet lachen. Hij heette Kassa, Barthélémy Kassa. Bijnaam? Minister van hemel en aarde. Logisch dat hij een een veroordeling wist te ontsnappen. Voorbije vrijdag,

Paus

  Er moest een protestant opstaan om de paus te loven. “Ik vind Franciscus geweldig”, zei de mevrouw tot de paar honderd bezoekers. Die waren merendeels naar de Verkadefabriek gekomen voor Antoine Bodar. Inwoner van Rome, maar nog altijd een beetje heilige van Den Bosch. Bodar las in het mileucafé voor uit de pauselijke encycliek Laudato Si’. Een groene boodschap. Hij

Gêne

  In het Brabants Dagblad, dat elke ochtend nieuws brengt in de wereld van twan, stond eind vorige week een bijzondere ingezonden brief. Slechts één zin lang. Gevangen in één kolom exact zeven regels kort. Die ene zin bracht droefenis en schaamte. Ik raad u aan om na lezing een moment van stilte te betrachten. “Bij de verklaring die vluchtelingen

Heel 2016 te huur

  Heel even heb ik getwijfeld. Wel of geen bijdrage leveren aan de nieuwe site droomstad Den Bosch? Wat me tegenhield? De dromen die daarop worden gepresenteerd door stadgenoten zijn betrekkelijk aards. Ze kunnen met enige goede wil best worden verwezenlijkt. Een stadscamping. Kan er toch komen? Groene stadspoorten. Waarom niet? Een vrouwenopvang. Móet worden gerealiseerd. Organische markt. Nou ja, uh, laat maar. Levendige

Professorenlol

  Ik heb een relatie met twee blonde meiden. Ze stuurden me deze week een mail, zo gaat dat bij modern socializing. Aukje en Maud openden overigens wat zakelijk. “Beste Twan.” Daar spatte de frivoliteit niet direct vanaf. De twee begonnen over ‘huh’. Dat stopwoordje schijnen ze overal ter wereld te kennen. De Nijmeegse wetenschapper Mark Dingemanse deed er onderzoek naar. En hij