Het zitje van Havel

  Mijn verjaardag was een droeve dag. Juist deze 13e, niet eens een vrijdag, ging Borek Sipek heen. Op zijn naam horen allerlei rare tekentjes. Hij is immers een Tsjech. Maar mijn toetsenbord weigert medewerking. Ongetwijfeld ook in de rouw. De kunstenaar en architect, 66, verloor van de kanker. Sipek leidde me eens rond door de Praagse Burcht. Die was hij aan het

Eddy en de garnaalkroket

    In Antwerpen was er geen optocht. Dat had niks met onstuimig weer te maken. Ze vieren er geen carnaval. Mede daarom had ik de stad gekozen als ballingsoord. Verdreven uit Den Bosch. Want mijn woonstede was verworden tot Oeteldonk. Dan gaan bij mij de hèndjes de lucht in en ben ik effe weg. Al moet ik toegeven: de leut haalde me

Het joch van The Revenant

  Ik wilde hier mijn gironummer noteren. Met daarbij het verzoek om te doneren. Want moderne journalistiek kent ook crowdfunding. Tal van collega’s doen het. En ik wil graag naar Saskatchewan. Dat is een lege Canadese provincie. Om meer precies te zijn hoop ik Battleford te bezoeken. Een kleine stad in die leegte. 3585 inwoners. Daar is het nu veertien graden onder nul. En er

De varkens van Hoyerswerda

  Nu hier plotseling dooie varkens aan de bomen groeien, moet ik aan Hoyerswerda denken. Aan de pijnlijke grimas van burgemeester Horst-Dieter Brähmig. Alleen al het kenteken van mijn auto geeft elders aanleiding tot afkeurend gemompel, vertelt hij. De beginletters zijn in Duitsland geografisch bepaald. HY draagt de geschiedenis met zich mee. Die daar, komt uit Hoyerswerda, je weet wel. Als

De Rechter en de kramp

  Of er niet een lach vanaf kan? Nee dus. Ik sleep me door dit leven. Moet u mij eens vertellen wat er zo leuk is, hier en nu. Oerwoudgeluiden? Donald Trump? Terreur? Een graatmagere Angelina Jolie? Dooie varkens in de bomen? Jheronimus Bosch? Een heel jaar lang? Maat-naaier Ard van der Steur? Maar toch, dinsdagochtend trilde mijn bovenlip. Ik erken het. Een ongewone kramp. In de hoek van

Bekentenis

  Ik kom meteen ter zake. Ja, ook ik heb gebruikt. Net zoals Ria, die van dat pilletje bij de ochtend-Brinta. Alleen benutte ik het donker van avond en nacht. Geloof me. Ik heb míjn medaille echt niet louter aan talent te danken. Wel aan hard werken en slikken. Net als Ria heb ik hem gekregen in Los Angeles, 1984. Ria slikte in

Ontwinden

  Jet Bussemaker wil ‘s avonds voor het slapengaan wel eens ontwinden. Dat bekende ze maandag in een kranteninterview. Ik kreeg er allerlei beelden bij. Ontwinden. Ook niet fijn voor Garth, dacht ik. Garth is haar echtgenoot. Weet ik sinds dat interview. Ik kende maar één Garth, een countryzanger. Garth Brooks, traan in de stem. Brooks past wel bij ontwinden. Maar die van Jet heet

Loos

  Ik stond bij de slijter met enkele flessen Pinot Noir al in mijn handen. Zoals wel vaker: te veel flessen, te weinig handen. Het was een gehannes dat plots bevroor. Want daar stapte de nieuwe Hertog van Brabant binnen. Ik zit niet zo goed in de adel, maar dit exemplaar herkende ik meteen. Een heerschap van toen. Van toen hij

De gek van Benin

  Jaren hoor je niks over het land. En dan ineens lijkt het de week van Benin. Met eerst een fors verhaal in NRC Handelsblad. Over gerommel met Nederlandse subsidiegelden. Miljoenenfraude. Het is inmiddels afgehandeld. Het brein van het corrupte netwerk is weggestuurd. Niet lachen. Hij heette Kassa, Barthélémy Kassa. Bijnaam? Minister van hemel en aarde. Logisch dat hij een een veroordeling wist te ontsnappen. Voorbije vrijdag,

Paus

  Er moest een protestant opstaan om de paus te loven. “Ik vind Franciscus geweldig”, zei de mevrouw tot de paar honderd bezoekers. Die waren merendeels naar de Verkadefabriek gekomen voor Antoine Bodar. Inwoner van Rome, maar nog altijd een beetje heilige van Den Bosch. Bodar las in het mileucafé voor uit de pauselijke encycliek Laudato Si’. Een groene boodschap. Hij