Pronte Miep

  Nieuw boek uit over Commandant Konijn. Bijnaam van een journalist die alsmaar de oorlog zoekt. Van Michel Maas, correspondent voor NOS en de Volkskrant. Eind vorige eeuw logeerde hij tijdens een oorlog bij het UCK. In de Kosovaarse bossen. Het UCK was de Albanese verzetsbeweging tegen de Servische heerser. Die laatste verdween pas na NAVO-bombardementen. Vervolgens trok de VN-vredesmacht KFOR binnen. Toen

Links en toch lekker

  Ik ben in 1979 afgestudeerd aan de School voor de Journalistiek. U moet mij op mijn woord geloven. Kan mijn diploma nergens meer vinden. Verdwenen, weg, foetsie. Slordig. Of ik het nog nodig heb om carrière te maken? Je kunt nooit weten. In het verleden ooit nodig gehad beste Twan? Nou, 1 keer. Direct na mijn afstuderen. Sollicitatie als voorlichter bij de gemeente Veghel. Jaja,

Ratten

  In Duitsland hebben ze ratten die kunnen praten. Soms, nee altijd, schreeuwen ze. Ze komen steeds vaker uit hun holen. Krijsende ratten, dan moet je oppassen. Onlangs kropen ze door de bierhal van Dresden. Een vochtige omgeving, daar houden ze van. En maar blaffen. Alsof ze geen ratten waren. Wir sind das Volk, riepen ze. Dat is zoiets als Wij zijn het volk. Maar

Ik lach niet

  Tandarts, wachtkamer. Beeldscherm, boodschap. ‘Amerikaanse jongens die op hun foto voor het highschool-jaarboek lachen zijn later veel succesvoller in zaken en in het huwelijk.’ Dan moet je nog naar binnen. Naar zo’n type in het wit met allemaal enge apparaten. En dan heb je de eerste dreun al gehad. Want opeens is het natuurlijk klip en klaar waarom ik op

Ik ben bijzonder

    Ze kwam uit Dordrecht. En liet een spoor van nattigheid achter. In de gang, in de kamer. Buiten was het niettemin droog. Zij lekte. Althans, haar flesje bronwater. Drup, drup, plons. Haar wangen begonnen te gloeien. Toen moesten de onderhandelingen nog beginnen. Ze kwam om een Joodse Man te kopen. Het schilderij van de Bossche schilder Frans Kops (1873-1951). Dat ging aarzelend, zonder dat het

Praatjesmaker

  Mooie berichten aan het einde van het jaar. Met een mede-auteur bezig aan een boek. Over De Corridor. Nee, het heeft niks met de oorlog te maken. Dit gaat over een experimentele jeugdgevangenis. In het dorp Zeeland. Bestaat al een jaar of tien niet meer. Tegenwoordig zit op dezelfde plek de enige longstay van het land. Een thuis voor tbs’ers die nooit

Een boze brief

  Brief gehad van Erik. Erik is boos. Woedend eigenlijk. Merdeka, merdeka, schreeuwt hij het uit. Dat is zoiets als vrijheid, vrijheid. Geleend van de Indische onafhankelijkheidsstrijd. Met die kolonie, Indië, heeft de razernij van Erik te maken. Hij vindt het belachelijk dat er een onderzoek komt naar onze jongens. Naar het geweld tijdens de dekolonisatie. Eentje waarbij de Excessennota als vodje in de

Ziggo & Zooitje

  Akkefietje met Ziggo. Ik mocht geen klant worden. Wel vast een factuur gehad. Die was schappelijk: 0,00 euro. Ziggo had aanvankelijk bevestigd dat mijn tv-pakket afgelopen vrijdag zou worden geïnstalleerd. We bespraken vooraf een en ander per mail en, heel ouderwets, per telefoon. Ik wachten vrijdag. Nog langer wachten. Geen monteur. Dus maar eens gebeld. Rond een uur of vier liep de wachttijd bij

Fidel, wratten en wintertenen

  Nieuws laat zich niet sturen. Nieuwsuur ook niet. En dus kregen we zaterdagavond een merkwaardige hutspot voorgeschoteld. Berichtgeving over een dooie Fidel. En over wratten en wintertenen. Die kwalen hadden niks met het overlijden van El Commandante te maken. Samenloop van omstandigheden. Gelukkig was er een arts die een bruggetje sloeg. Van winterteen naar zonnig Cuba. Hij wees op het gebrek aan onderzoek

Golgotha en Galgenwaard

  Op bezoek geweest bij Hans Helgers. Hans wie? Toegegeven, hij is een beetje in de vergetelheid geraakt. Maar eens joeg hij een deel van het CDA in de gordijnen. Altijd leuk. De partij was kort voor zijn aantreden van 54 naar 34 Kamerzetels geduikeld. Rampzalige verkiezingen van ’94. Daarna verjaagd van het o zo vertrouwde pluche. Nederland had een paarse kleur gekregen. Verse