Afvalbaby

  Afgelopen zaterdag, boekhandel te Breda. Te midden van moeders. En vaders. Ouders die het verdriet om een doodgeboren kind deelden. In een schoenendoos begraven, ergens. Met het ziekenhuisafval naar de verbrander gebracht, in Dordrecht. Of verstopt op een kerkhof, in ongewijde aarde. De kinderen zouden nooit in de hemel komen. Mocht niet, want ze waren niet gedoopt. Zo wilde de katholieke leer het. Harteloosheid

Vogel, vrij en vogelvrij

  Het ging over de doden. Het ging over vrijheid. Het ging over vogels. Voordrachten zijn interessant. Pianospel en zang al even boeiend. Maar het gaat om de stilte. Die is het mooist van al. Maurits Fondse zei het ook. Hij was pianist in Nationaal Monument Kamp Vught. Bij de Dodenherdenking. Naderhand zei Maurits: toen het stil was hoorde ik alleen de vogels, zo mooi, zo vrij. Je

Tante Truus (2)

  ‘Het gaat nu echt gebeuren.’ Dat mailde documentairemaakster Pamela Sturhoofd. Ze reageerde op een oude blog. Vorig jaar geschreven, in de aanloop naar 4 mei. Over Truus Wijsmuller, verzetsheldin. Redster van duizenden joodse kinderen. Voor hen was ze Tante Truus. Wijsmuller ging er zelfs voor naar engerd Eichmann. Die zetelde in 1938 in Oostenrijk. Daar wilde hij zoveel mogelijk joden verjagen. Eichmann daagde zijn

Enge vrouwen

  Ik was in de verkeerde film terechtgekomen. Zo leek het althans. Toen ik het Vughtse theater binnenstapte, zag ik louter vrouwen. Nou vooruit, ook nog een man of drie. Het waren hordes, die vrouwen. In groepen gekomen. Van middelbare leeftijd. Luidruchtig. Toen de film begon, verstomde het geluid. In de zaal althans. The Girl on The Train. Sinds oktober vorig jaar in de Nederlandse bioscoop. In

De waarheid

  Was bij de vriendendag van Kamp Vught. Dag van persoonlijke verhalen. Over verdriet van toen, dat nog altijd wringt. Maar ook over moed, over leven en overleven. Mooiste zin daar gehoord: ‘De waarheid kwam in een gesloten enveloppe.’ Het mag ook met kapitalen. Want het ging over de voormalige krant. De Waarheid van de communisten, voor iedereen. Deel van het verhaal met de

Diep debiel

  Naar het zoveelse archief geweest. In een anonieme loods op een winderig bedrijventerrein. Ypenburg. Daar waar vroeger de majesteit nog de lucht in vloog. Nabij het Nederlands Forensisch Instituut. Om de hoek moesten we zijn. Eerst nog even het oor tegen de ramen gedrukt. Het gist en borrelt bij dat NFI. Vleugje van de heibel meepikken. Inmiddels is bekend dat de directie een

Waggelende kont

  Ik heb het in de groep gegooid. Want zelf kwam ik er niet uit. Waarom mag een Turkse minister hier zijn sprookje niet vertellen? Dat die hele boel is geëscaleerd, snap ik intussen wel. Want Den Haag kakelt. En Ankara slaat wartaal uit. Zo moet het wel van kwaad tot erger vervallen. Sinds ik in Vught woon heb ik gelukkig een

Snackbar Monkie

  Goedemorgen Winschoten. Kwart voor zes in de ochtend. Alarm gaat af in mijn kamer. Bij de buren ook. Hels kabaal. Ik naar beneden. Zie een hotelmedewerkster ‘niks aan de hand’ spelen. Onderweg veel gasten voor hun kamerdeur. Verwarde koppen, gapen en geeuwen. Zeven minuten later arriveren zes brandweerlieden, sirene op luid. Veel herrie voor een vals alarm. Is Winschoten nog Sodom, zoals het ooit bekend

Carnaval in Sodom

  Ik ontloop carnaval. Vertrek naar het noorden des lands. Naar Sodom. Ooit een verdorven oord. Checken hoe het er nu bij ligt. Ik wist het niet. Maar Winschoten had vroeger de naam. Bijnaam. Sodom. De stad telde voor de oorlog een grote joodse gemeenschap. Dat joodse deel vond de rest van de bevolking bandeloos. Losse zeden als het om seks en gokken ging. Winschoten maakt tegenwoordig

Longstay

  Kijkje genomen bij de Pompekliniek. De longstay in Zeeland. Daar waar tbs’ers zitten opgesloten. Vooral tbs’ers die nooit meer vrijkomen. Omdat ze niet worden vertrouwd. Omdat ze zichzelf niet vertrouwen. Omdat zomaar kortsluiting in het hoofd kan ontstaan. Vrij? Hakken ze misschien weer op iemand in. Nooit meer vrijkomen verdient enige nuance. Zo’n vijf tot tien procent verlaat Zeeland weer. Gaan voor verdere behandeling naar