Desi’s nestje

  Wees gewaarschuwd. We gaan over op roddel en achterklap. Over Desi Bouterse, president van Suriname. Voormalig couppleger en legerleider. Verdachte in het Decembermoordenproces. Maar dat terzijde. De praatjes stammen uit 1986. Ik was aan het neuzen in de CIA-archieven. Vanwege een verhaal dat binnenkort verschijnt. Het indertijd vertrouwelijke en inmiddels vrijgegeven bericht was bijvangst. Ondermaatse praatjes? Ze kwamen van de Amerikaanse ambassadeur in Brazilië. En hij,

De Van Imhoff en de ratten

  Aan boord stonden twee kisten met torpedokoppen. Want bij een vijandelijke aanval moest het schip naar de bodem van de oceaan. Samen met alle gevangenen, die opeengepakt zaten in het ruim. Om geen argwaan te wekken stond op de kisten: Bell Telephone Company. Jullie maken geen schijn van kans. Vergeet de boten, de boeien en de reddingsvlotten. Als er wat

Eerder de daad dan de Heer

  Wapperend in de wind. Het dundoek van Suriname. Vlagvertoon. Voorproefje. Weldra mijn debuut in het Historisch Nieuwsblad. Het laatste nummer van 2017 ligt eind deze maand in de kiosk. Dat wordt ook een eerbetoon aan de dit jaar overleden hoofdredacteur Frans Smits. In het betreffende magazine bovenal onderwerpen die hem interesseerden. Dus ‘onze West’. Wel al eerder verhalen geschreven voor Geschiedenis Magazine. Nu bij

Witte muizen

  Ik kwam de witte muizen geheel onverwachts tegen. Onlangs, in Kamp Vught. Daar hield Herman Teerhöfer een presentatie. Hij heeft tientallen overlevenden van Auschwitz geïnterviewd. Het was een middag met emotie. Maar ook van hoop. Want de mens is in staat om de gruwel te verslaan. Niet vergeten, wel moedig voorwaarts. En toen waren daar die muizen. Ze doken op in het verhaal

9 euro 99

  Vorige week naar Timisoara om een verhaal te halen. Da's iets anders dan verhaal halen. Hoewel. Timisoara ligt in het westen van Roemenië. Nabij de Hongaarse grens. Een stad met mooi weer. Boordevol terrassen. Universiteitsstad. In 2021 Europa’s culturele hoofdstad. In 1989 begon hier de revolutie tegen Ceausescu. Ten koste van meer dan 100 doden. In die jaren waren er al veel studenten in Timisoara. Nauwelijks terrassen. Het

Mr. Humphries

Duikt mijn naam plotseling op tussen de gouwe ouwe. Mijn gezicht trouwens ook. Gedurende pak ‘m beet drie seconden. Rustig slapen. Het gaat vooral om onderstaande entourage. Dad’s Army. Are You Being Served? Absolutely Fabulous. Yes Minister. House of Cards (Britse versie). The Onedin Line. Bonanza. Hoss, Mr. Humphries and I. Al die programma’s zijn te zien bij Ons. Ons? Ons is een tv-zender. Kanaal 50 bij Ziggo. Maar ook bij

Ome Theo

  Snotverderrie. Blijkt ome Theo plotseling in de silo’s aan de Veghelse Noordkade te bungelen. Tenminste, een stukje ome Theo. En van tante Annie. Vooruit de herinnering aan. Nou ja, een beeld van hun oude woning. Dat hangt aan de muur. Want in die Noordkade, cultureel complex te Veghel, is een expositie. Van schilder Jan Sonnemans. Uit Sint-Oedenrode, Rooi. Zijn werk is daar nog tot

Cremeroloog

  Was deze week bij Kapitein Zeppos. Café-restaurant in Amsterdam. Genoemd naar een Vlaamse tv-serie. Uit de jeugd van oude mensen. Van voor mijn tijd, wil ik zelf graag geloven. Kapitein Zeppos ligt aan een steeg. Die heet Gebed zonder End. Vroeger stond hier een klooster. Daar werd het nooit stil. Maar nu arriveerde de Onverbiddelijke. Bij Zeppos werd een dertigtal genodigden voorgesteld aan een

Schietbevel

    Deze woensdag klonk ‘Herrezen uit Ruïnes’. Het volkslied van de DDR. Als eerbetoon aan Heinz Kessler. Aan wie? Heinz Kessler was minister van defensie. En lid van het Politburo. Laten we zeggen het dagelijks bestuur van partij en heilstaat. Dat buro is nu nagenoeg leeg. Van de 22* geharnaste heren zijn er nog drie in leven. Onder hen Egon Krenz. In 1989 opvolger van

Afvalbaby

  Afgelopen zaterdag, boekhandel te Breda. Te midden van moeders. En vaders. Ouders die het verdriet om een doodgeboren kind deelden. In een schoenendoos begraven, ergens. Met het ziekenhuisafval naar de verbrander gebracht, in Dordrecht. Of verstopt op een kerkhof, in ongewijde aarde. De kinderen zouden nooit in de hemel komen. Mocht niet, want ze waren niet gedoopt. Zo wilde de katholieke leer het. Harteloosheid