Eerst Eichmann, dan Parijs

  Ik had gisteravond net een huiveringwekkende alinea gelezen, toen de actualiteit  arriveerde. “Na vanavond staat de wereld in brand”, zo deelde een oud-collega zijn zorgen met me. Boek weg, tv aan, laptop open. Opnieuw rillingen. De weerzinwekkende alinea komt uit een oud boek dat ik voor het eerst heb opengeslagen. De Zaak 40/61, het verslag dat Harry Mulisch maakte

Broodje Tris

  Het broodje van Kootje kende ik al. Broodje bal en broodje haring ook. En ooit was ik in het vrome vissersdorp Spakenburg, waar Otto von Habsburg, zoon van de laatste Oostenrijkse keizer, in een broodje hapte dat naar hem was vernoemd. Als journalist ken ik natuurlijk ook het broodje Aap. Van horen zeggen, dat snapt u. Vorige week maakte

Schnodderschnauze

  Günter Schabowski (86) heeft met zijn laatste adem gewacht tot november was aangebroken. Hij overleed op de eerste dag van de maand die sedert 1989 aan hem kleefde. Indertijd verklaarde Schabowski in de vroege avond van de 9e november dat de grenzen van de DDR open zouden gaan. Hij zei het schouderophalend, wat weifelend. De historie gevangen in

Zwarte band

  Ik heb dit weekeinde een nieuwe zwarte band ontdekt. Tot nu toe kende ik die slechts uit het judo. De zwarte band volgt op de bruine. En vooruit onder de meeste automobielen liggen ook black tyres. Sommige handelaren hebben daarom de firmanaam De Zwarte Band aangenomen. Wie nog lolliger wil zijn verwijst naar een band met zwarte muzikanten. Ik heb

Valse hond uit het land van de fietser

  In de Palestijnse gebieden happen de honden. Nederlandse honden. Wij exporteren ze naar Israël. Het leger daar zet ze in tegen de buurlui. De kwaaie herders vallen niet onder een wapenembargo. In de NRC, die ons het nieuws bracht, kwam een hondendrijfster uit Israël aan het woord. Anoniem, beducht voor de wraak van haar volk. Ze had er genoeg van, na