Zuiderlucht

  Eind deze maand kun je het magazine uit een schap grissen. Hoezo kassa? Zuiderlucht is gratis. Te verkrijgen in theater, bibliotheek, onderwijsinstelling, boekhandel, elders. Maandblad voor kunst en cultuur. En samenleving. In Brabant, Limburg en Vlaanderen. Nooit van gehoord? Het magazine bestaat al een jaar of tien. In Vlaanderen en Limburg is het ingeburgerd. Brabant leert Zuiderlucht inmiddels beter kennen. Het is ook als e-paper

Petrus, Sonja en vrijdag de 13e

  ‘Je ziet mij nooit meer terug.’ Mij wel. Hem niet. De geciteerde. Hij nam met die woorden afscheid van zijn echtgenote. Toen verdween David Barend. Naar een hel, waaruit hij nimmer terugkeerde. De hel van de concentratiekampen. Zijn dochter wist lang niet wie haar vader was. Ze werd opgevoed als Sonja de Groot. Van David Barend nooit meer iets gehoord. En óver hem slechts weinig. Ze

Burgervaders, borrels en bitterballen

Tuurlijk waren ze al langs de stembus geweest. Ik had niet anders verwacht. Op deze verkiezingsdag, de 21e maart, stapten ze binnen. Of schuifelden. De opkomst was groot. Ruim dertig heren, tussen de 65 en 90. Enkele dames bovendien. Brabantse burgervaders. Gepensioneerd inmiddels. [caption id=attachment_4012 align=alignright width=169] **Burgervaders, borrels en bitterballen.[/caption] Wij, co-auteur en ik, zouden ze bijpraten. Over ons boek De jongens van De

Onze man in Havana

  Later deze maand in de winkel. Mijn verhaal over Gideon Walrave Boissevain. Hij was onze man in Havana, eind jaren 50, begin jaren 60. Met echtgenote Maria aan zijn zijde. Zij, kleindochter van de vermoorde tsaarfluisteraar Raspoetin. De Boissevains speelden daar in Cuba een bijzondere rol. Het verhaal gaat over een semi-clandestiene operatie. Een exodus van kinderen. Het kent, wat de Boissevains

Vught is tucht

  De gevangenis in Vught krijgt een nieuwe directeur. André Aarntzen. Komt over van Blue Band. Althans van de gevangenis in Arnhem met die bijnaam. De Blue Band Bajes. Heet zo vanwege de blauwe band over het beton. We hebben hem daar vorig jaar opgezocht. Voor ons boek ‘De jongens van De Corridor’. Want Aarntzen heeft ook een verleden bij het penitentiair trainingskamp

Desi’s nestje

  Wees gewaarschuwd. We gaan over op roddel en achterklap. Over Desi Bouterse, president van Suriname. Voormalig couppleger en legerleider. Verdachte in het Decembermoordenproces. Maar dat terzijde. De praatjes stammen uit 1986. Ik was aan het neuzen in de CIA-archieven. Vanwege een verhaal dat binnenkort verschijnt. Het indertijd vertrouwelijke en inmiddels vrijgegeven bericht was bijvangst. Ondermaatse praatjes? Ze kwamen van de Amerikaanse ambassadeur in Brazilië. En hij,

De Van Imhoff en de ratten

  Aan boord stonden twee kisten met torpedokoppen. Want bij een vijandelijke aanval moest het schip naar de bodem van de oceaan. Samen met alle gevangenen, die opeengepakt zaten in het ruim. Om geen argwaan te wekken stond op de kisten: Bell Telephone Company. Jullie maken geen schijn van kans. Vergeet de boten, de boeien en de reddingsvlotten. Als er wat

Eerder de daad dan de Heer

  Wapperend in de wind. Het dundoek van Suriname. Vlagvertoon. Voorproefje. Weldra mijn debuut in het Historisch Nieuwsblad. Het laatste nummer van 2017 ligt eind deze maand in de kiosk. Dat wordt ook een eerbetoon aan de dit jaar overleden hoofdredacteur Frans Smits. In het betreffende magazine bovenal onderwerpen die hem interesseerden. Dus ‘onze West’. Wel al eerder verhalen geschreven voor Geschiedenis Magazine. Nu bij

Witte muizen

  Ik kwam de witte muizen geheel onverwachts tegen. Onlangs, in Kamp Vught. Daar hield Herman Teerhöfer een presentatie. Hij heeft tientallen overlevenden van Auschwitz geïnterviewd. Het was een middag met emotie. Maar ook van hoop. Want de mens is in staat om de gruwel te verslaan. Niet vergeten, wel moedig voorwaarts. En toen waren daar die muizen. Ze doken op in het verhaal

9 euro 99

  Vorige week naar Timisoara om een verhaal te halen. Da's iets anders dan verhaal halen. Hoewel. Timisoara ligt in het westen van Roemenië. Nabij de Hongaarse grens. Een stad met mooi weer. Boordevol terrassen. Universiteitsstad. In 2021 Europa’s culturele hoofdstad. In 1989 begon hier de revolutie tegen Ceausescu. Ten koste van meer dan 100 doden. In die jaren waren er al veel studenten in Timisoara. Nauwelijks terrassen. Het