Den Bosch

  Eerst een citaat. Den Bosch heeft een volmaakte schaal. Je kent snel de mensen die er formeel en informeel toe doen. Je komt elkaar voortdurend tegen. Dat heeft een stille, vriendelijke gijzeling tot gevolg. De onuitgesproken verwachting dat jij je conformeert aan de mores. Dan hoor je erbij. Maandblad Zuiderlucht vroeg me een portret te schrijven. Portret van Den Bosch. Met als kernwoorden:

Hups aan de Hudson

  Terug uit New York. Terug van een interview met een dartele 90-jarige. Een schrijfster, die zegt dat oud worden haar beter afgaat dan jong zijn. “Ik was geen Shirley Temple.” Nee, zij heette Lore Groszmann. En ze heet, sinds haar huwelijk, Lore Segal. Goed voor een reeks van boeken en korte verhalen. Voor volwassenen, voor kinderen. Alweer even geleden genomineerd voor de

Triootje

  “De geschiedenis is wel erg nadrukkelijk opgeëist door een voorhoede uit het theater van de grote stad die ver voor de provincie uit draafde. Of het nou om het al genoemde Provo ging (het vlugschrift Provokatie no 8: “We leven in een smakeloze eenheidsmaatschappij. Weg met Philips, weg met Seven-Up, Lexington, DAF, Persil, Prodent.”),

Bassie

  Er gaan wel eens weken voorbij dat ik niet aan Bassie denk. Maanden ook. Bassie van Adriaan. Aan die laatste denk ik ook vrij onregelmatig. Maar vorige week dook Bassie ineens twee keer op één dag op. Het begon in Caracas. Een bevriende fotograaf zat daar vanwege de verkiezingen. Hij mailde me dat zijn foto’s in de etalage waren gezet. In de

Zuiderlucht

  Eind deze maand kun je het magazine uit een schap grissen. Hoezo kassa? Zuiderlucht is gratis. Te verkrijgen in theater, bibliotheek, onderwijsinstelling, boekhandel, elders. Maandblad voor kunst en cultuur. En samenleving. In Brabant, Limburg en Vlaanderen. Nooit van gehoord? Het magazine bestaat al een jaar of tien. In Vlaanderen en Limburg is het ingeburgerd. Brabant leert Zuiderlucht inmiddels beter kennen. Het is ook als e-paper

Petrus, Sonja en vrijdag de 13e

  ‘Je ziet mij nooit meer terug.’ Mij wel. Hem niet. De geciteerde. Hij nam met die woorden afscheid van zijn echtgenote. Toen verdween David Barend. Naar een hel, waaruit hij nimmer terugkeerde. De hel van de concentratiekampen. Zijn dochter wist lang niet wie haar vader was. Ze werd opgevoed als Sonja de Groot. Van David Barend nooit meer iets gehoord. En óver hem slechts weinig. Ze

Burgervaders, borrels en bitterballen

Tuurlijk waren ze al langs de stembus geweest. Ik had niet anders verwacht. Op deze verkiezingsdag, de 21e maart, stapten ze binnen. Of schuifelden. De opkomst was groot. Ruim dertig heren, tussen de 65 en 90. Enkele dames bovendien. Brabantse burgervaders. Gepensioneerd inmiddels. [caption id=attachment_4012 align=alignright width=169] **Burgervaders, borrels en bitterballen.[/caption] Wij, co-auteur en ik, zouden ze bijpraten. Over ons boek De jongens van De

Onze man in Havana

  Later deze maand in de winkel. Mijn verhaal over Gideon Walrave Boissevain. Hij was onze man in Havana, eind jaren 50, begin jaren 60. Met echtgenote Maria aan zijn zijde. Zij, kleindochter van de vermoorde tsaarfluisteraar Raspoetin. De Boissevains speelden daar in Cuba een bijzondere rol. Het verhaal gaat over een semi-clandestiene operatie. Een exodus van kinderen. Het kent, wat de Boissevains

Vught is tucht

  De gevangenis in Vught krijgt een nieuwe directeur. André Aarntzen. Komt over van Blue Band. Althans van de gevangenis in Arnhem met die bijnaam. De Blue Band Bajes. Heet zo vanwege de blauwe band over het beton. We hebben hem daar vorig jaar opgezocht. Voor ons boek ‘De jongens van De Corridor’. Want Aarntzen heeft ook een verleden bij het penitentiair trainingskamp

Desi’s nestje

  Wees gewaarschuwd. We gaan over op roddel en achterklap. Over Desi Bouterse, president van Suriname. Voormalig couppleger en legerleider. Verdachte in het Decembermoordenproces. Maar dat terzijde. De praatjes stammen uit 1986. Ik was aan het neuzen in de CIA-archieven. Vanwege een verhaal dat binnenkort verschijnt. Het indertijd vertrouwelijke en inmiddels vrijgegeven bericht was bijvangst. Ondermaatse praatjes? Ze kwamen van de Amerikaanse ambassadeur in Brazilië. En hij,